DRYALI - DRYMOS = ΔΡΥΑΛΙ - ΔΡΥΑΛΙ - ΔΡΥΜΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ -

ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΣΩΤΗΡΟΣ. Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΑΥΤΗ ΕΧΕΙ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΩΣ ΜΕΣΟΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΟΝΤΑΙ - ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΙΚΙΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΣΗ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΧΩΡΙΟ ΔΡΥΑΛΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΝΗΣ -ΛΑΚΩΝΙΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ. ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΑΝΟΙΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΡΥΑΛΙΟΥ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΒΙΟΧΩΡΟΧΡΟΝΟΠΟΡΙΑ ΜΕ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΟΡΑ.

Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2015

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ

Η ΑΥΣΤΡΙΑ ΚΑΙ Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ

Posted: 02 Nov 2015 08:13 AM PST

ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΟΥ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΜΕ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ

Ας αναρωτηθούμε... Ποιο κοινοβούλιο μας φαίνεται πιο ελληνικό; Το δικό μας ή της Αυστρίας;Το Αυστριακό βέβαια! Γεμάτο με ιωνικούς κίονες, μετώπες, αγάλματα, ζωφόρους!!

Πολλοί από τους σημερινούς Έλληνες θα το θεωρούσαν υπερβολή.
Πόσο έχουμε αφελληνιστεί;

Αυτό το λέμε στην Ελληνική Φιλοσοφία ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΙΠΛΗ ΑΓΝΟΙΑ!!!

Αλήθεια, μπορούμε να φανταστούμε ποια πολιτική αισθητική ΛΟΓΟΥ ενεργοποιείται στους βουλευτές ενός τέτοιου κοινοβουλίου αντικρίζοντας τέτοιο ΚΑΛΛΟΣ;

Γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά από την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία ότι ένα τέτοιο απείρου κάλλους θέαμα μας μεταμορφώνει εσωτερικά-ηθικά;

Αυτό μαρτυρά την οικουμενικότητα της Ελληνικής αντίληψης, η οποία δεν είναι τίποτα άλλο παρά ΜΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. ΔΗΛΑΔΗ Η ΦΑΝΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΝΟΗΤΟΥ ΚΑΛΛΟΥΣ που διαχέεται στον αισθητό κόσμο μέσα από το ΑΙΩΝΙΟ ΑΛΗΘΕΣ, το ΥΠΕΡΑΙΣΘΗΤΟ ΑΓΑΘΟΝ.

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ

Το αυστριακό κοινοβούλιο. http://www.parlament.gv.at/

_____________

- See more at: http://www.diadrastika.com/2015/05/austriako-koinovoulio-me-archaioelliniki-aisthisi.html#sthash.rzVgOFIc.dpuf

Το Ελληνικό θαύμα και ο Μεταξάς

Posted: 01 Nov 2015 12:00 AM PDT

Ελληνικό θαύμα και ο Μεταξάς στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο--

Κατ’ επανάληψη έχω αναφέρει πως ο καλύτερος τρόπος για να μελετήσει ο ερευνητής την ιδιοσυγκρασία ενός λαού και να προβλέψει τα μελλούμενα ενός έθνους, είναι η μελέτη της ιστορίας του. Δυστυχώς στην Ελλάδα πάσχουμε από περίσσευμα αμάθειας και σοβαρό έλλειμμα παιδείας, που έγινε περισσότερο εμφανές κατά την διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Το τραγικό αυτό έλλειμμα παιδείας διακατέχει τόσο τεράστια τμήματα του ελληνικού πληθυσμού, όσο (δυστυχώς) και μεγάλη μερίδα πολιτικών.

Του Παύλου Κιλίντζη

Ο Ιωάννης Μεταξάς, όντας ο πολιτικός ηγέτης που όρθωσε το ανάστημά του στους φασίστες κατακτητές και διαχειρίστηκε το έπος της Ελλάδας κατά τον Β’ ΠΠ, υπήρξε μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα πολιτικά. Έχοντας ο ίδιος φασιστικές καταβολές, υπήρξε ο υπαίτιος του πραξικοπήματος του Αυγούστου του 1936, όπου εγκαθίδρυσε την μεταξική δικτατορία μέχρι τον θάνατό του, τον Ιανουάριο του 1941.

Ο Μεταξάς είναι ιστορικό γεγονός ότι ιδεολογικά υπήρξε «προσκείμενος» στον φασιστικό χώρο. Ωστόσο, είναι υποχρεωτικό ο ιστορικός ερευνητής να ερμηνεύει τα γεγονότα, βάσει των συνθηκών εκείνης της εποχής που διαδραματίζονται. Και όχι της σημερινής.

Ο φασισμός ως πολιτικό κίνημα, υπήρξε το πλέον αναδυόμενο για την Ευρώπη του μεσοπολέμου. Σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη, υπήρξαν φασιστικά κινήματα που εξέφραζαν την δυναμικά αναδυόμενη φασιστική ιδεολογία.

Ο Μουσολίνι στην Ιταλία, ο Χίτλερ στη Γερμανία, αλλά και άλλες μικρότερες ή λιγότερο ακραίες κινήσεις αναπτύσσονται παντού. Όπως για παράδειγμα η ρουμανική λεγεώνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, ένα αντισημιτικό φασιστικό βίαιο κόμμα του Κορνήλιου Κοντρεάνου, ή το κίνημα του Ρεξισμού στο Βέλγιο καθώς και το ναζιστικό αυστριακό κόμμα.

Σε αυτό το κλίμα της εποχής λοιπόν, (και) ο Μεταξάς εξέφραζε την φασιστική ιδεολογία. Ωστόσο ουδέποτε αυτό τον εμπόδισε να πράξει το καθήκον του για την πατρίδα και να εφαρμόσει πολιτικές συμμαχίες που ήταν πλήρως αντίθετες με το προσωπικό του ιδεολόγημα.

Ο Μεταξάς από την αρχή έκανε συνειδητή πολιτική επιλογή να σταθεί στο πλευρό των συμμάχων, και των Άγγλων ειδικότερα. Όντας ορθολογιστής και προσβλέποντας στο καλό της πατρίδας, προώθησε ενεργά της είσοδο της Ελλάδας στο αγγλικό μπλοκ. Όντας πολιτικός με μεγάλη διορατικότητα, πίστευε από την αρχή πως οι σύμμαχοι θα είναι νικητές του Β’ ΠΠ. Ακόμα και όταν αυτό δεν το πίστευαν, παρά ελάχιστοι στην Ευρώπη.

Η Ελλάδα είχε κάθε συμφέρον να έχει καλές σχέσεις με την πανίσχυρη βρετανική ναυτική δύναμη εξάλλου. Η Αγγλία είχε τη δύναμη να πειθαναγκάσει την Ελλάδα αν χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Επιπλέον οι οικονομικοί δεσμοί της Ελλάδας ήταν πολύ πιο ισχυροί με την Αγγλία παρά με τη Γερμανία. Το αγγλικό κεφάλαιο είχε την πρώτη θέση των ξένων κεφαλαίων στην Ελλάδα με 53% ενώ το γερμανικό μόλις το 5%. Ο Μεταξάς έτεινε χείρα φιλίας προς την Αγγλία και μάλιστα ικανοποίησε τους Βρετανούς ομολογιούχους που ήταν ανικανοποίητοι από το 1931.

Εκτός από τις προσωπικές του συμμαχίες, ο Μεταξάς από την πρώτη μέρα εργάστηκε πυρετωδώς για την επαναδημιουργία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, που μέχρι εκείνη την εποχή ήταν πρακτικά ανύπαρκτες. Αυτή κυρίως η πολιτική, οδήγησε στο έπος του Β’ ΠΠ και στο «ελληνικό θαύμα» της μάχης της Ελλάδας κατά των δυνάμεων του Άξονα. Και όταν αναφέρω «θαύμα», το εννοώ ορθολογικά περιγράφοντας τα γεγονότα. Και ας μην αρέσει αυτό σε ανιστόρητους «αριστερίζοντες».

Η Μάχη της Ελλάδας 1940-41, για την απόκρουση των Ιταλικών αρχικά επιθέσεων, αργότερα δε και των Γερμανικών, διήρκεσε συνολικά 216 ημέρες, ήτοι 7 μήνες, μέχρι να επιτευχθεί η ολοκλήρωση της καταλήψεως της πατρίδας. Αυτό το γεγονός προκάλεσε παγκόσμια κατάπληξη και αιτία πολλαπλού γενικευμένου θαυμασμού και εγκωμίων. Ήταν κάτι το μεγαλειώδες, το οποίο δικαίως θεωρήθηκε ως «ελληνικό θαύμα».

Κατ’ αντιδιαστολή, για την κατάληψη της Γαλλίας ο Άξονας χρειάστηκε 45 ημέρες, παρά τη στρατιωτική βοήθεια που της εδόθη με την εκεί παρουσία ισχυρών Αγγλικών δυνάμεων, του Βελγίου 18 ημέρες, της Ολλανδίας 5 ημέρες, ενώ η Δανία υπέκυψε σε 12 ώρες και οι Αυστρία, Βουλγαρία, Ουγγαρία, Ρουμανία και Αλβανία προσχώρησαν ή παραδόθηκαν αμαχητί.

Εκτός του αποτελέσματος, η πολεμική προπαρασκευή του ελληνικού κράτους από το 1936 και έπειτα, υπήρξε επίσης θαυμαστή. Οι αμυντικές δαπάνες της Ελλάδας μεταξύ 1923-36 ανήλθαν σε 3 δισ. δρχ., ενώ κατά το διάστημα 1936-40 ήταν περίπου πενταπλάσιες, ήτοι 15,7 δισ. δρχ.

Για λόγους οικονομίας χώρου, περιορίζομαι να αναφέρω κολοσσιαίες παραγγελίες εξοπλισμών για τα δεδομένα του ελληνικού κράτους, όπως η αγορά 12 νέων αντιτορπιλικών και 2 υποβρυχίων σε μόλις 3 χρόνια, και αγορά περίπου 200 νέων αεροσκαφών στο διάστημα 1936-1939. Πρακτικά η Ελλάδα από το 1936 έως το 1940, ξανάφτιαξε από την αρχή τόσο το Ναυτικό της, όσο και την Αεροπορία της.

Τέλος, αναφέρω το πραγματικό θαύμα της κατασκευής των λεγόμενων οχυρών της «Γραμμής Μεταξά», τα οποία συγκλόνισαν με το μέγεθος και την πολυπλοκότητα κατασκευής, ακόμα και τους Γερμανούς κατακτητές. Πρόκειται για 21 μεγάλα οχυρά στην Ελληνο-Βουλγαρική μεθόριο, μήκους 500 περίπου χιλιομέτρων, με συνολικό μήκος υπογείων στοών και υπογείων καταφυγίων 37 χιλιομέτρων, διανοιγμένων μέσα στα βουνά, χωρίς βεβαίως τα σημερινά μέσα.

Μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς, ο Γερμανός υποστράτηγος Schneider (επικεφαλής Γερμανικής Επιτροπής μελέτης της οχύρωσης) θα περπατήσει επί έναν μήνα τη Γραμμή, θα γράψει ότι τα οχυρά αυτά είχαν επιτύχει το βέλτιστο σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη ανάλογη οχυρωματική Γραμμή σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Το θαύμα της Ελλάδας κατά τον Β’ ΠΠ λοιπόν, δεν επιτεύχθηκε εξαιτίας συγκυριακών συνθηκών. Και ήταν πραγματικό «θαύμα», όσο και αν (δυστυχώς) γίνεται προσπάθεια να υποτιμηθεί από (ανιστόρητους) «αριστερίζοντες» συγχρόνους κύκλους στην Ελλάδα.

Εξαιτίας κυρίως του φασιστικού υποβάθρου του Μεταξά, προσπαθούν να υποτιμήσουν και να παραποιήσουν την προσπάθεια ενός κράτους και ενός ολόκληρου λαού. Ο Μεταξάς τουλάχιστον έκανε αυτό που οφείλει να κάνει κάθε σύγχρονος πολιτικός που αγαπάει την πατρίδα του. Έβαλε την προσωπική πολιτική του ιδεοληψία, κάτω από το εθνικό συμφέρον και την ασφάλεια του λαού του. Μακάρι να δρούσαν με τον ίδιο τρόπο και πολλοί σύγχρονοι πολιτικοί (ιδίως των ημερών μας…).

Του Παύλου Κιλίντζη

http://www.defence-point.gr/news/?p=140060

Στον πόλεμο διανοούμενοι.καλλιτέχνες και μελλοντες πρωθυπουργοί

Posted: 31 Oct 2015 12:00 AM PDT

Πολιτικοί, διανοούμενοι,καλλιτέχνες στην πρώτη γραμμή του Μετώπου της Αλβανίας με τους απεσταλμένoυς του Τύπου.----

Παλλαϊκό προσκλητήριο στο ΟΧΙ του ‘40-------

Από το Μέτωπο, από αριστερά όρθιοι: Δ. Γαλερίδης (δημοσιογράφος), Γεώργιος Καρτάλης ( υπουργός), Δ. Θιβαδόπουλος ( καθηγητής), Γεώργιος Θεοτοκάς ( συγγραφέας), Συμεόνογλου ( βιομήχανος) Κώστας Μάγερ (δημοσιογράφος). Καθιστοί: Ευ. Μαγκλιβέρας ( βαρύτονος), Λάμπρος Κωνσταντάρας (ηθοποιός) Κώστας Σάμιος ( τενόρος) και Τσαλίκης (έμπορος)

Θα ανταποκρίνονταν οι σημερινοί διανοούμενοι, οι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, σ’ ενδεχόμενο προσκλητήριο της πατρίδος για να πολεμήσουν, αν κινδύνευε η ακεραιότητα της;
Σε έρευνα μεγάλης Αθηναϊκής εφημερίδας, πριν απο μία δεκαετία, δυο, τρείς είπαν θα έσπευδαν να συστρατευθούν με το λαό να πολεμήσουν. Οι άλλοι, μιμήθηκαν το… «στρίβειν δια του αρραβώνος !» Ένας δήλωνε «να πάνε τα κορόιδα να πολεμήσουν…», ένας άλλος «εφόσον κινδύνευε το σπίτι του στην Κυψέλη» ένας τρίτος « δεν πολεμάω για τις ιδέες του Χριστόδουλου» και ένα σωρό άλλες αμπελοφιλοσοφίες…
Aς δούμε όμως τι έκαναν οι διανοούμενοι, εβδομήντα χρόνια πριν, το 1940, από τους οποίους δεν έλειψε κανείς από το προσκλητήριο της πατρίδος ! Εδωσαν όλοι το βροντερό παρόν στην πρώτη γραμμή του Μετώπου, μαζί και οι απεσταλμένοι δημοσιογράφοι των εφημερίδων, που έστελναν τις ανταποκρίσεις τους, με την ένδειξη «κάπου εις το Μέτωπο».
Ο συγγραφέας του μυθιστορήματος «Αργώ» Γιώργος Θεοτοκάς για να τον δεχτούν εθελοντή στον πόλεμο, το ζήτησε ρουσφέτι απ’ τον στρατηγό Σέργιο Γυαλίστρα! Ο Οδυσσέας Ελύτης, κατατάχθηκε ανθυπολοχαγός στην πρώτη γραμμή ( έγραψε το «Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας») όπως ο λογοτέχνης Ανδρέας Καραντώνης, ο ακαδημαϊκός Άγγελος Βλάχος , (έγραψε « το Μνήμα της Γριάς» ), οι συγγραφείς Άγγελος Τερζάκης, ( έγραψε την «Ελληνική Εποποιία 1940-41), Λουκής Ακρίτας ( έγραψε το διήγημα «οι Αρματωμένοι»), Γιάννης Μαγκλής, Διονύσιος Ρώμας (μετέπειτα βουλευτής) ο πολιτικός- υπουργός Γεώργιος Καρτάλης, ο βαρύτονος Ευάγγελος Μαγκλιβέρας, οι τενόροι Γ. Τουμπακάρης (έπεσε ηρωϊκώς μαχόμενος), Κώστας Σάμιος, οι ζωγράφοι Σπύρος Βασιλείου και Γιάννης Τσαρούχης ( που κρατούσε στα χέρια του πάντα μια δική του εικόνα της Παναγίας), οι ηθοποιοί, Λάμπρος Κωνσταντάρας ( τραυματίσθηκε σε μάχη και όταν έγινε καλά στα μετόπισθεν, ζήτησε να τον ξαναστείλουν στην πρώτη γραμμή!!!) Διονύσης Παπαγιανόπουλος (ο πολέμαρχος ανθυπολοχαγός στην πρώτη γραμμή), Ντίνος Ηλιόπουλος ( ασυρματιστής του πυρoβολικού), Παντελής Ζερβός ( λοχίας στην πρώτη γραμμή), Νίκος Σταυρίδης (τραυματιοφορέας), Λυκούργος Καλλέργης, Θάνος Κωτσόπουλος, Μάνος Κατράκης, Στέλιος Βόκοβιτς, Γκίκας Μπινιάρης, Νάσος Χριστογιαννόπουλος, Φρίξος Θεοφανίδης, Μάκης Τζίνης, Στέφανος Πήλιος, όλοι με ψυχή λέοντα στην πρώτη γραμμή!!!. Δυο γενναίοι ηθοποιοί που σκοτώθηκαν, οι Δήμος Αυγείας και Πάνος Παπακυριακόπουλος (ο γνωστός ως Πάνος Ντόλης)

Οι πεσόντες στον πόλεμο ηθοποιοί

Ο Δήμος Αυγείας και ο Πάνος Παπακυριακόπουλος, ήταν οι μεγάλες απώλειες των ηθοποιών στον πόλεμο. Ο Δήμος στις 21-11-40, κολυμπώντας, μ’ ένα μαχαίρι στο στόμα, έκοψε τα καλώδια κι έσωσε μια σημαντική γέφυρα από την ανατίναξη κι έτσι μπήκε ο στρατός μας στην Κορυτσά. Για την πράξη του αυτή παρασημοφορήθηκε. Ξαναπήγε στο Μέτωπο, όπου σε μια άλλη μάχη τραυματίσθηκε στην κοιλιά και πέθανε από αιμορραγία.

Ο Πάνος Παπακυριακόπουλος ( Ντόλης το ψευδώνυμό του στο θέατρο του Λαού στο Μεταξουργείο, όπου έπαιζε) έπεσε πολεμώντας στον Αυλώνα στις 25-1-1941.
Ο Χρήστος Πύρπασος ( Πυρπασόπουλος), δημοσιογράφος, ηθοποιός και συγγραφέας, συγκλονισμένος αποτύπωσε τον πόνο των συναδέλφων του νεκρού Πάνου Ντόλη, στους παρακάτω στίχους: « …κι έπεσε για την πατρίδα / ο φτωχός ο θεατρίνος, / έξω από τον Αυλώνα,/ ο άξιος πολεμιστής. / Πέθανε ανδρικά στη μάχη / ωσάν Έλληνας εκείνος / του θεάτρου του πολέμου / που ήταν πρωταγωνιστής»

Στον πόλεμο και … πρωθυπουργοί
Στον ελληνοϊταλικό πόλεμο, πήραν μέρος και πολιτικοί. ΄Ενας εθελοντής δεκανέας ο Παν. Κανελλόπουλος, που έγινε δυο φορές πρωθυπουργός, εξέδιδε στο Μέτωπο με συνεργάτες τους Στρατή Αναστασέλη και Ελευθέριο Κοτσαρίδα την εφημερίδα με τις δυο ονομασίες, πότε ως «Αχρίς» και πότε ως «Οχρίς» με άρθρα και νέα για τους στρατιώτες του Μετώπου.

Ο Γεώργιος Ράλλης ήταν του Ιππικού, πολέμησε στην πρώτη γραμμή και μία από τις συγκλονιστικές στιγμές που έζησε ήταν όταν τραυματίσθηκε σοβαρά το ιπποδρομιακό άλογό του, και αναγκάστηκε μετά να το σκοτώσει….

Ο Κων. Μητσοτάκης πήγε καθυστερημένος στο Μέτωπο από τη Σύρο, πήρε μέρος στην εαρινή επίθεση το Μάρτιο.

Ο Ιωάννης Χαραλαμπόπουλος, αντιπρόεδρος κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ, πολέμησε γενναία στην πρώτη γραμμή.

Ο έφεδρος υπολοχαγός, ο Ισαάκ Λαυρεντίδης, έγινε αντιπρόεδρος της Βουλής, πολέμησε γενναία τραυματίσθηκε στη φοβερή μάχη του υψώματος 731,όπου έπεσαν πολλά κορμιά. Και όταν έδεσαν τα τραύματα του, ζήτησε από τον διοικητή του να πάει και πάλι στο « πανηγύρι του πολέμου».

Ο στρατιώτης Χαρίλαος Φλωράκης, έγινε Γ.Γ. του ΚΚΕ και πολέμησε στην πρώτη γραμμή.

Στην πρώτη γραμμή πολέμησε και ο Γεώργιος Καρτάλης μετέπειτα υπουργός, όπως και διάφοροι άλλοι.

Αντί για τουφέκι κρατούσαν την πέννα!
Στην πρώτη γραμμή βεβαίως και οι απεσταλμένοι των εφημερίδων, τρανταχτά ονόματα της δημοσιογραφίας.

Τα χειρόγραφα τους έφταναν την επομένη στην Αθήνα, με ειδικό ταχυδρομείο, αυτολογοκριμένα όπως επέβαλαν οι κανόνες του πολέμου: Σπύρος Μελάς ( Καθημερινή - Εστία), Βάσος Τσιμπιδάρος, Ευστάθιος Θωμόπουλος, Γιώργος Παπαγιώργος Π. Αγγελόπουλος (Ακρόπολις), Παύλος Παλαιολόγος, Γεώργιος Ρούσσος και Μιχάλης Κυριακίδης ( Ελεύθερον Βήμα) , Γεώργιος Δρόσος, Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου, Γιώργος Ανδρουλιδάκης και Χρήστος Μούζιος ( Πρωία) Νίκος Γιοκαρίνης (Αθηναϊκά Νέα), Αλέκος Λιδωρίκης, Πάνος Καραβίας, Κώστας Τριανταφυλλίδης, Αθανάσιος Γεωργίου ,Σάββας Κωνσταντόπουλος ( Ασύρματος), (Σπύρος Μαντάνος (Τύπος), Θωμάς Μαλαβέτας ( Έθνος) Παντελής Καψής, Κώστας Ουράνης ( Ελληνικόν Μέλλον) Τίμος Μωραϊτίνης, Λουκής Ακρίτας (Εστία), Χρήστος Κολιάτσος, Νίκος Αναστασόπουλος, Τάκης Παπαγιαννόπουλος, Θεμιστοκλής Αμουτζόπουλος ( Καθημερινή), Κώστας Σκαλτσάς (Έθνος) Κώστας Αθάνατος, Νίκος Καπιτζόγλου Θ. Δογάνης (Βραδυνή). ΄Ηταν επίσης οι Στράτης Μυριβήλης, Δημ. Δεβετζής , Σόλων Γρηγοριάδης και Σπ. Αυλωνίτης.
Η μοναδική γυναίκα απεσταλμένη, ήταν η Αντέλα Μέρλιν,που την έστειλε ο Δημ. Λαμπράκης για τα Αθηναϊκά Νέα, κατόπιν παρακλήσεώς της. Στο Μέτωπο βρισκόταν και οι φωτορεπόρτερ Τσακιράκης, Κουρμπέτης, Φλώρος,Πουλίδης, Μεγαλοοικονόμου, στους οποίους οφείλονται οι πολλές φωτογραφίες που δημοσιεύονται τέτοιες μέρες.
Σημαντική ήταν και η προσφορά των γελοιογράφων, όπως του Φωκίωνα Δημητριάδη, του Παυλίδη, του Μπέζου, του Καστανάκη, του Γκέϊβελη, του Λυδάκη, του Παπασταύρου, αλλά και του Στέλιου Πολενάκη, με τα σπαρταριστά κινούμενα σχέδια, για τον επηρμένο αρλεκίνο του φασισμού, τον Μπενίτο Μουσολίνι.
΄Ολα τα θέατρα τότε, με την κήρυξη το πολέμου, προσαρμόζουν στο κλίμα της ημέρας τις επιθεωρήσεις τους, και ακούγονται τραγούδια σε στίχους του Μιχάλη Σουγιούλ του Γιώργου Οικονομίδη και του Μίμη Τραϊφόρου, όπως «το Κορόϊδο Μουσολίνι» που ξεσηκώνουν και δονούν τις ψυχές των Ελλήνων με τη φωνή του σύγχρονου Τυρταίου, που ακούει στο όνομα Σοφία Βέμπο!
Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
akontogiannidis@yahoo.gr

*To άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟ 1940

Posted: 30 Oct 2015 12:00 AM PDT

"Σ' ένα χαντάκι, σκεπασμένο με χιόνι, ο ψαρής μου κόλλησε. Πεινασμένο, μουσκεμένο ως το κόκαλο, ταλαιπωρημένο από το αδιάκοπο τρέξιμο πάνω στα κατσάβραχα ήταν γραφτό του να μείνει εκεί. Το χάιδεψα λίγο στο σβέρκο και το φίλησα. Και κίνησα. Σε λίγα βήματα γύρισα να ιδώ για τελευταία φορά.

Μπορεί να ήταν ζώο, αλλά ήταν σύντροφος στον πόλεμο. Είχαμε δει τόσες φορές μαζί το θάνατο, είχαμε περάσει μαζί μερόνυχτα ζωής τέτοια που δεν λησμονιέται ποτέ. Και το είδα να με κοιτάζει που έφευγα. Τι ματιά ήταν αυτή βρε παιδιά. Πόσο παράπονο, πόση λύπη φανέρωνε. Μ' έπιασε το κλάμα. Ο πόλεμος δεν αφήνει καιρό για τέτοια. Σε μια στιγμή σκέφτηκα να το σκοτώσω. Δεν βάσταξε όμως η καρδιά μου. Και το άφησα εκεί. Με κοίταζε ώσπου χάθηκα πίσω από τον βράχο".

Η μαρτυρία αυτή πολεμιστή του '40, όπως τη μεταφέρει σε μεγάλο αφιέρωμά του για τα μόνοπλα του Ελληνικού Στρατού, αυτούς τους λησμονημένους ήρωες, όπως χαρακτηριστικά τους αποκαλεί, ο διευθυντής του Γ' Κτηνιατρικού Νοσοκομείου, γενικός αρχικτηνίατρος, συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Τερψίδης, αποτελεί ίσως την πλέον αδιάσειστη απόδειξη της μεγάλης προσφοράς των ίππων, των ημιόνων και των όνων στις μάχες που έχει δώσει στον ρου της Ιστορίας ο Ελληνικός Στρατός.

"Η ιστορία των μόνοπλων ζώων (ίππος, ημίονος, όνος) συνδέεται στενά με την ιστορία του ανθρώπου αφού, μαζί μ' αυτά, διέσχισε
αχανείς πεδιάδες, πέρασε δύσβατα και απρόσιτα βουνά και βρήκε κατάλληλους τόπους για να εγκατασταθεί. Σε όλες τις πολεμικές
αναμετρήσεις του έθνους μας, τα μόνοπλα αποτέλεσαν βασικό στοιχείο της πολεμικής μας μηχανής, με το ιππικό ως μάχιμο όπλο, με
κύρια χαρακτηριστικά την ταχύτητα και ευκινησία του και τους ημίονους ως μεταγωγικά. Έπεσαν κατά χιλιάδες και δόξασαν τον Στρατό
στα ιερά πεδία των μαχών" εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο συνταγματάρχης Κ. Τερψίδης.

Από την αρχαιότητα -συμπληρώνει- τα μόνοπλα και ο τρόπος χρησιμοποίησής τους αποτελούσαν καθοριστικό παράγοντα για τη μορφή του
στρατού και της έκβασης της μάχης. Η πολεμική χρήση του αλόγου, ζεμένου σε άρμα, ήταν δείγμα κοινωνικής υπεροχής, ενώ το ιππικό
αναπτύχθηκε κάτω από ειδικές εδαφικές και κοινωνικοοικονομικές συνθήκες κυρίως στις περιοχές της Θεσσαλίας, Μακεδονίας και σε πόλεις
της Μ. Ασίας και Σικελίας.

Τα μόνοπλα, επί σειρά ετών, ήταν η κινητήρια δύναμη του Ελληνικού Στρατού και υπήρχε ένας ολόκληρος μηχανισμός που φρόντιζε
για τη διατροφή, τα πέταλα, τα είδη σαγής, τα σαμάρια, τα χαλινάρια, τους αναβολείς ακόμη και για αδιάβροχα και κουβέρτες για
την μεταφορά όπλων, όλμων, κανονιών και πυρομαχικών.

Η συμμετοχή των μονόπλων στους αγώνες του έθνους καταγράφεται εντυπωσιακή
και αριθμητικά: στον ελληνοτουρκικό πόλεμο έλαβαν μέρος 2.900 μόνοπλα, στους Βαλκανικούς
Πολέμους (1912-1913) 29.000, στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο 47.169, στην εκστρατεία στην Κριμαία (1919) 10.132,
στη Μικρά Ασία (1919-1922) 62.000, στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο (1940) 150.000, στις στρατιωτικές
επιχειρήσεις την περίοδο από 1946-1949 32.000 μόνοπλα.

Για χώρες, όπως η Ελλάδα, με ορεινή σύνθεση εδάφους και ανύπαρκτα ή περιορισμένα μηχανοκίνητα
στρατιωτικά μέσα σε όλες τις πολεμικές αναμετρήσεις του 20ού αιώνα, βασικό στοιχείο της πολεμικής
μηχανής αποτέλεσαν τα μόνοπλα, σημειώνει ο κ. Τερψίδης στο εκτενές αφιέρωμά του, με την πληθώρα
ιστορικών πληροφοριών και σπάνιου φωτογραφικού υλικού.

Η αριθμητική επάρκεια των μονόπλων σε συνάρτηση
με τη σωματική τους διάπλαση, την υγιεινή τους κατάσταση
και την ικανότητά τους για εκστρατεία, έκριναν το αξιόμαχο του
στρατεύματος, τονίζει.

Κατά την περίοδο 1936-1940 και στο πλαίσιο της προπαρασκευής
του Στρατού προς πόλεμο, έγιναν σημαντικές προσπάθειες για να
βελτιωθεί η μαχητική του ικανότητα και -μεταξύ άλλων-
για την προμήθεια 6.000 μονόπλων δια

Αυτό το μήνυμα παρουσιάζεται σε συνοπτική μορφή

Απάντηση Απάντηση σε όλους Προώθηση

Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2015

ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ .

GREEK SURNAMES

Προς

l.tzeferakos@yahoo.gr

Σήμερα στις 2:11 π.μ.

GREEK SURNAMES

Αυτόν τον άνθρωπο έπρεπε να τον γνωρίζουν όλοι οι Έλληνες..

Posted: 29 Oct 2015 12:00 AM PDT

Αυτόν τον άνθρωπο έπρεπε να τον γνωρίζουν όλοι οι Έλληνες... δεν τον ξέρει όμως σχεδόν κανείς! - Ας κοιτάξουμε αυτή την φωτογραφία. Ας δούμε αυτό το πρόσωπο. -----Είναι ένας άνθρωπος που αντίστοιχό του δεν υπάρχει στην παγκόσμια ιστορία. Το όνομά του Έιζα Τζένιγκζ.----Γεννήθηκε στην πολιτεία της Νέας Υόρκης και τον Αύγουστο του 1922, λίγες μέρες πριν την καταστροφή της Σμύρνης, βρέθηκε στην πόλη, να εργάζεται ως γραμματέας της YMCA.
Όταν η μοιραία πόλη πυρπολήθηκε και μισό εκατομμύριο περίπου πρόσφυγες Ελληνικής και Αρμενικής καταγωγής ήταν αποκλεισμένοι στην παραλία, χωρίς ελπίδα σωτηρίας, αυτός ήταν ο μόνος δυτικός που είχε παραμείνει εκεί. Αρνήθηκε να φύγει, έτσι ώστε να μπορέσει να σώσει ζωές. Ναι. Κι΄ αν έσωσε λέει. 350 χιλιάδες! Φαντάσου το! Έσωσε 350 χιλιάδες ανθρώπους! Πως;

Συναντήθηκε με τον Κεμάλ κ εκμαίευσε από αυτόν προθεσμία 7 κ μετά επιπλέον 4 ημερών, για να φύγουν οι πρόσφυγες... Ύστερα θα ξεκινούσαν οι Τούρκοι τις εκτοπίσεις στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας όσων προσφύγων δεν είχαν μπορέσει να φύγουν.

Πως όμως θα έφευγαν, με τι μέσα θα διασώζονταν;

Ο Έιζα, αυτός ο σύγχρονος άγιος, έπεισε καταρχήν τον πλοίαρχο ενός πλοίου να μεταφέρει όσους μπορούσε. Έναν άλλο, τον πλήρωσε με δικά του χρήματα. Και μετά βρέθηκε στη Μυτιλήνη όπου εξεβίασε (ναι, εξεβίασε) την Ελληνική κυβέρνηση αναγκάζοντάς την να δεχτεί να σώσει τους Έλληνες που παρέμεναν αποκλεισμένοι στην κατεστραμμένη Σμύρνη.

Μόνο μετά από την δική του παρέμβαση στάλθηκαν Ελληνικά πλοία στην χαμένη πόλη κ μάζεψαν σταδιακά όλους τους πρόσφυγες. Μάλιστα Ο θρύλος λέει πως το τελευταίο πλοίο με μικρασιάτες πρόσφυγες απέπλευσε από την Σμύρνη 6 ώρες πριν λήξει η προθεσμία που ο Έιζα είχε πάρει από τον Κεμάλ.

Πως ζεις όταν ξέρεις ότι έσωσες 350 χιλιάδες ανθρώπους; Γιατί δεν ξέραμε αυτόν τον άνθρωπο, γιατί δεν υπάρχει στα βιβλία ιστορίας μας; Γιατί δεν έχει το όνομά του η πιο κεντρική πλατεία στην Αθήνα;

Ο Asa K. Jennings πέθανε το 1933, σε ηλικία 56 ετών. Στα 22 είχε περάσει μια ασθένεια που τον είχε αφήσει φρικτά καμπούρη, τον είχε συρρυκνώσει σε ύψος 1,60 και τον είχε αφήσει ευάλωτο κ φιλάσθενο. Κ όμως δεν πτοήθηκε. Κ όμως προχώρησε. Ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της μοίρας, κ σήμερα εκατομμύρια άνθρωποι, οι απόγονοι όσων έσωσε, ζουν χάρη σε αυτόν.

Στο πρόσωπο του Έιζα Τζένιγκζ, το γλυκό πρόσωπο ενός ασθενικού άντρα, βλέπουμε το υπέροχο της ανθρώπινης φύσης που μας εμπνέει.

============================================

===========================================

THE RESCUE

Asa Kent Jennings was temporarily in charge of the YMCA in Smyrna while the director was on vacation in August 1922. He had provided a refuge for Christians seeking safety from the Turks and, in September, after the director, Jacob, had returned, he tried to find ships to evacuate the refugees. He had been making occasional visits to the USS Edsall (commander Captain Powell) and, when seeing people trying to swim from the quayside to the ships, had ordered the sailors to lower a boat and rescue two children from drowning.
With each passing day Jennings became more desperate to find a way to evacuate the refugees. One day, acting on impulse, he went to the Edsall, borrowed Powell's launch, and toured the ships in Smyrna harbor, trying to persuade their captains to take refugees on board for evacuation.
First he went to the French steamer, Pierre Lotti. No luck. He then went to a large Italian cargo liner, the Constantinapoli and asked her captain if there were refugees aboard. The answer was no, so he asked the Captain if he would take refugees. Initially he was refused, but eventually negotiated to pay the passage of 2,000 refugees to Mytilini, 5.000 lire for the refugees plus another 1000 lire for the captain.
Jennings spent all day and night preparing for the sailing. He obtained permission from the Turkish authorities and the Italian consul. but when it came to be time to move the people he found two rows of Turkish soldiers standing between the house and the wharf, to prevent any man of military age from leaving. So only women, children, and the elderly were allowed to leave.
Shortly before leaving Smyrna harbor Jennings was informed by Powell that Admiral Pepe had finally obtained permission from Kemal for Greek ships to enter Smyrna harbor. Powell had also given him two cables from Davis, one ordering him to land the refugees in Mytilini under the aegis of the Red Cross, the other authorizing him to act as he saw fit 'in any subsequent emergency'.
On reaching Mytilini Jennings saw that the bulk of the fleet that had evacuated the Greek army were there.
Using the second of the cables he approached General Frangou, Commandant of the Southern Army and commander of the ships in Mytilini harbor, and asked if these ships might be sent to Smyrna. The General was willing to lend six ships providing that he could have a written guarantee that they would be protected and permitted to return.
As soon as he had handed the 2000 over to the governor-general, who offered to take as many more as he could feed, Jennings headed back to Smyrna, making the trip in under three hours. On arrival he obtained a written statement from Powell and returned with it to Frangou in Mytilini. In the morning at Mytilini harbor he saw a familiar shape, what looked like an American battleship. This was the KILKIS, originally the USS Mississippi, sold to Greece and used during the evacuation of the Greek army from Asia Minor.
The Captain of the KILKIS was eager to co-operate. They worded a message together to send to the authorities in Athens, the Captain sent it in code by radio. It read: ' In the name of humanity, send twenty ships now idle here to evacuate starving Greek refugees from Smyrna without delay.' It was signed 'Asa Jennings, American citizen.
The reply asked who Asa Jennings was. He replied that he was Chairman of the Relief Committee in Mytilini. The next message stated that the Prime Minister had called a cabinet meeting, and asked what protection Mr. Jennings could offer the Greek ships. Jennings replied that American destroyers would accompany them in and out of Smyrna harbor. Jennings was then asked 'Will American destroyers protect ships if the Turks attempt to seize them'. Jennings could offer no guarantee, but gambled on evasion. He replied . No time to discuss details. Stated guarantee should be satisfactory'.
But the Greek cabinet, at that moment so shaky that it would topple four days later, found Jennings guarantees insufficient. At four o'clock on the afternoon of Saturday 23rd September, with negotiations deadlocked, Jennings told the cabinet that if he did nor receive a favorable reply by six o'clock that evening he would wire openly, without code, so that the message could be picked up by anyone in the vicinity, that the Turkish authorities had given their permission, that the American Navy had guaranteed protection, and that the Greek government would not permit Greek ships to save Greeks and Armenians refugees awaiting a certain death, or worse.
Just before 6 p.m. the reply came. 'All ships in Aegean placed under your command to remove refugees from Smyrna.' Jennings had been made Admiral of the entire Greek fleet.
The Captain of the KILKIS asked his new commander for orders, but Jennings knew nothing about ships. He convened a meeting of the transport captains aboard the KILKIS and discovered that twelve ships could be made ready by midnight. Next, Jennings realized that an Admiral should have a flagship. He chose the PROPONDIS, mainly because her Captain spoke a little English.
At midnight all was ready. Jennings ordered the Greek flag to be run down, an American flag flown in it's stead and a signal flag that meant "follow me" run up aft. He mounted the bridge and ordered full steam ahead.
Halfway to Smyrna the fleet was met by the USS LAWRENCE. It drew alongside and the Captain asked Jennings if he would prefer to travel the rest of the way aboard the American vessel. Jennings looked back, saw the nine ships following, remembered his promise to the Greek government that he would lead, declined with thanks, and remained on the bridge of the PROPONDIS.
On September 24th the first refugees, old men, women and children, were rescued. On September 26th Jennings returned with seventeen ships. A cargo fleet under British charter arrived on the third day. By October 1st one hundred and eighty thousand refugees had been taken from Smyrna to Mytilini, the last ship pulling out six hours before the Turkish deadline.
American and Allied commanders now managed to get the Turks to extend the deadline by another eight days so that British and Greek ships might evacuate nearby ports. More refugees were plucked from the shore at Urla, Chesme and Ayvalik, where they had been waiting for two weeks. This brought the total to over a quarter million.
Η διάσωση
Asa Kent Jennings ήταν προσωρινά επικεφαλής της ΧΑΝΘ στη Σμύρνη, ενώ ο σκηνοθέτης ήταν σε διακοπές τον Αύγουστο του 1922. Είχε παρείχε καταφύγιο για τους Χριστιανούς που αναζητούν την ασφάλεια από τους Τούρκους και, τον Σεπτέμβριο, μετά τον σκηνοθέτη, ο Ιακώβ, είχε επιστρέψει, ο ίδιος προσπάθησε να βρουν τα πλοία να εκκενώσουν τους πρόσφυγες. Είχε κάνει περιστασιακές επισκέψεις στο USS Edsall (διοικητής καπετάνιος Πάουελ) και, όταν βλέπουμε ανθρώπους που προσπαθούν να κολυμπήσουν από την αποβάθρα για τα πλοία, διέταξε τους ναύτες να μειώσει μια βάρκα και διάσωσης δύο παιδιά από πνιγμό.Με κάθε μέρα που περνά Jennings έγινε πιο απεγνωσμένα να βρει έναν τρόπο για να εκκενώσουν τους πρόσφυγες. Μια μέρα, που ενεργεί παρορμητικά, πήγε στο Edsall, δανείστηκε λανσάρισμα του Πάουελ, και περιόδευσε τα πλοία στο λιμάνι της Σμύρνης, προσπαθώντας να πείσει τους καπετάνιους να λάβουν πρόσφυγες επί του σκάφους για την εκκένωση.Πρώτα πήγε στο γαλλικό ατμόπλοιο, Pierre Lotti. Καμία τύχη. Στη συνέχεια πήγε σε ένα μεγάλο ιταλικό σκάφος της γραμμής φορτίου, το Constantinapoli και ζήτησε από τον καπετάνιο της, αν υπήρχαν πρόσφυγες στο κατάστρωμα. Η απάντηση ήταν αρνητική, έτσι ζήτησε από τον Captain αν θα έπαιρνε τους πρόσφυγες. Αρχικά είχε αρνηθεί, αλλά τελικά διαπραγμάτευση να πληρώσει το πέρασμα των 2.000 προσφύγων στη Μυτιλήνη, 5.000 λίρες για τους πρόσφυγες καθώς και άλλοι 1000 λίρες για τον καπετάνιο.Jennings πέρασε όλη την ημέρα και τη νύχτα προετοιμασία για την ιστιοπλοΐα. Απέκτησε την άδεια από τις τουρκικές αρχές και την ιταλική πρόξενος. αλλά όταν ήρθε η ώρα να μετακινήσετε τα άτομα βρήκε δύο σειρές των Τούρκων στρατιωτών που στέκεται ανάμεσα στο σπίτι και την προβλήτα, για να αποφευχθεί κάθε άνθρωπος σε ηλικία στράτευσης από την αναχώρηση. Έτσι, μόνο οι γυναίκες, τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και είχαν τη δυνατότητα να φύγουν.Λίγο πριν φύγετε από το λιμάνι της Σμύρνης Τζένινγκς είχε ενημερωθεί από τον Πάουελ ότι ο ναύαρχος Πέπε είχε τελικά έλαβε την άδεια από τον Κεμάλ για τα ελληνικά πλοία να εισέλθουν στο λιμάνι της Σμύρνης. Πάουελ είχε, επίσης, του έδωσε δύο καλώδια από Davis, ένας διατάζοντας τον να προσγειωθεί τους πρόσφυγες στη Μυτιλήνη, υπό την αιγίδα του Ερυθρού Σταυρού, το άλλο του επιτρέπει να ενεργεί ως είδε ταιριάζει »σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη έκτακτης ανάγκης».Την επίτευξη Μυτιλήνη Jennings είδε ότι το μεγαλύτερο μέρος του στόλου που είχαν εκκενωθεί τον ελληνικό στρατό ήταν εκεί.Χρησιμοποιώντας το δεύτερο από τα καλώδια πλησίασε Γενική Φράγκου, Διοικητής της Νότιας στρατού και διοικητή των πλοίων στο λιμάνι της Μυτιλήνης, και με ρώτησε αν τα πλοία αυτά θα μπορούσαν να σταλούν στη Σμύρνη. Η Γενική ήταν πρόθυμες να δανείσουν έξι πλοία υπό την προϋπόθεση ότι θα μπορούσε να έχει μια γραπτή εγγύηση ότι θα προστατεύονται και να μπορούν να επιστρέψουν.Από τη στιγμή που ο ίδιος είχε παραδοθεί το 2000 πάνω στο Γενικό Κυβερνήτη, ο οποίος προσφέρθηκε να πάρει όσο πιο πολλά περισσότερα, όπως ο ίδιος θα μπορούσε να τροφοδοτήσει, Τζένινγκς επικεφαλής πίσω στη Σμύρνη, καθιστώντας το ταξίδι σε λιγότερο από τρεις ώρες. Κατά την άφιξη απέκτησε μια γραπτή δήλωση από Πάουελ και επέστρεψε με το να Φράγκου στη Μυτιλήνη. Το πρωί, στο λιμάνι της Μυτιλήνης είδε ένα γνώριμο σχήμα, αυτό που φαινόταν σαν μια αμερικανική θωρηκτό. Αυτή ήταν η ΚΙΛΚΙΣ, αρχικά το USS Μισισιπή, που πωλούνται στην Ελλάδα και χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εκκένωσης του ελληνικού στρατού από τη Μικρά Ασία.Ο καπετάνιος του Κιλκίς ήταν πρόθυμοι να συνεργαστούν. Έχουν διατυπωθεί ένα μήνυμα μαζί για να στείλουν στις αρχές της Αθήνας, ο καπετάνιος έστειλε στον κώδικα από το ραδιόφωνο. Έγραφε: «Στο όνομα της ανθρωπότητας, να στείλετε είκοσι πλοία τώρα ρελαντί εδώ για να εκκενώσουν πεινασμένους Έλληνες πρόσφυγες από τη Σμύρνη, χωρίς καθυστέρηση.» Υπεγράφη »Asa Jennings, Αμερικανός πολίτης.Η απάντηση ρώτησε ποιος ήταν Άσα Τζένινγκς. Μου απάντησε ότι ήταν Πρόεδρος της Επιτροπής Αρωγής στην Μυτιλήνη. Το επόμενο μήνυμα ανέφερε ότι ο Πρωθυπουργός είχε καλέσει μια συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, και ρώτησε τι Προστασίας κ Τζένινγκς θα μπορούσε να προσφέρει τα ελληνικά πλοία. Jennings απάντησε ότι η αμερικανική αντιτορπιλικά θα τους συνοδεύσει μέσα και έξω από το λιμάνι της Σμύρνης. Τζένινγκς ήταν τότε το ερώτημα «Θα αμερικανική καταστροφείς προστασία των πλοίων, αν οι Τούρκοι προσπαθούν να τις αξιοποιήσουν». Τζένινγκς θα μπορούσε να προσφέρει καμία εγγύηση, αλλά πόνταρα φοροδιαφυγής. Εκείνος απάντησε. Δεν υπάρχει χρόνος για να συζητήσουμε τις λεπτομέρειες. Δηλωμένη εγγύηση θα πρέπει να είναι ικανοποιητική ».Αλλά η ελληνική υπουργικό συμβούλιο, εκείνη τη στιγμή, έτσι επισφαλής ότι θα ανατρέψει τέσσερις ημέρες αργότερα, βρήκε Jennings εγγυάται ανεπαρκής. Σε τέσσερις το απόγευμα του Σαββάτου 23 Σεπτεμβρίου με τις διαπραγματεύσεις σε αδιέξοδο, Τζένινγκς είπε στο Υπουργικό Συμβούλιο ότι αν το έκανε ούτε λαμβάνει θετική απάντηση από έξι εκείνο το βράδυ έστελνε τηλεγράφημα ανοιχτά, χωρίς κωδικό, έτσι ώστε το μήνυμα θα μπορούσε να να διαβαστεί από κανέναν στην περιοχή, ότι οι τουρκικές αρχές είχαν δώσει την άδειά τους, ότι το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό είχε εγγυημένη προστασία, και ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν θα επιτρέψει ελληνικά πλοία για να σώσει τους Έλληνες και Αρμένιοι πρόσφυγες αναμένουν ένα βέβαιο θάνατο, ή χειρότερα.Λίγο πριν 18:00 ήρθε η απάντηση. «Όλα τα πλοία στο Αιγαίο τεθούν υπό τη διοίκηση σας για να αφαιρέσετε τους πρόσφυγες από τη Σμύρνη». Τζένινγκς είχε γίνει ναύαρχος του συνόλου του ελληνικού στόλου.Ο Αρχηγός της ΚΙΛΚΙΣ ζήτησε νέο διοικητή του για τις παραγγελίες, αλλά Jennings δεν γνώριζε τίποτε για τα πλοία. Ο ίδιος συγκάλεσε σύσκεψη των αρχηγών μεταφοράς πάνω στο ΚΙΛΚΙΣ και ανακάλυψε ότι δώδεκα πλοία θα μπορούσε να είναι έτοιμο μέχρι τα μεσάνυχτα. Στη συνέχεια, Τζένινγκς συνειδητοποίησε ότι ένας ναύαρχος θα πρέπει να έχουν τη ναυαρχίδα της. Επέλεξε το ΠΡΟΠΟΝΤΙΣ, κυρίως επειδή ο καπετάνιος της μίλησε λίγα αγγλικά.Τα μεσάνυχτα όλα ήταν έτοιμο. Jennings, διέταξε την ελληνική σημαία να τρέξει προς τα κάτω, μια αμερικανική σημαία που καλύπτεται σε αυτό είναι θέση και μια σημαία σήμα που σήμαινε "Follow Me" τρέξει μέχρι πίσω. Ανέβηκε τη γέφυρα και διέταξε ολοταχώς.Στα μισά του δρόμου προς τη Σμύρνη ο στόλος συναντήθηκε με το USS LAWRENCE. Επέστησε παράλληλα και ο καπετάνιος ζήτησε Jennings αν θα προτιμούσε να ταξιδέψει το υπόλοιπο της διαδρομής επί του σκάφους αμερικανική. Τζένινγκς κοίταξε πίσω, είδε τα εννέα πλοία παρακάτω, θυμήθηκε την υπόσχεσή του προς την ελληνική κυβέρνηση που θα οδηγήσει, μειώθηκε με ευχαριστίες, και παρέμεινε στη γέφυρα του ΠΡΟΠΟΝΤΙΣ.Στις 24 Σεπτεμβρίου οι πρώτοι πρόσφυγες, γέροι, γυναίκες και παιδιά, διασώθηκαν. Στις 26 Σεπτεμβρίου Jennings επέστρεψε με δεκαεπτά πλοία. Ένας στόλος φορτίου υπό βρετανική κατάφερε να πάρει τους Τούρκους να παρατείνει την προθεσμία από άλλο οκτώ ημέρες για να βρετανικά και ελληνικά πλοία θα μπορούσαν να εκκενώσουν τις κοντινές θύρες. Περισσότερα πρόσφυγες βγαλμένα από την ακτή κατά Βουρλά, το Αϊβαλί και Τσεσμέ, όπου περίμεναν για δύο εβδομάδες. Αυτό έφερε το σύνολο τους να ξεπερνά το ένα τέταρτο million.charter έφτασε την τρίτη ημέρα. Με 1η Οκτωβρίου εκατόν ογδόντα χιλιάδες πρόσφυγες είχαν ληφθεί από τη Σμύρνη στη Μυτιλήνη, το τελευταίο πλοίο αποσύρεται από έξι ώρες πριν από την τουρκική προθεσμία.Αμερικής και της Allied διοικητές τώρα

Απενεργοποίηση άμεσης μετάφρασηςΣχετικά με τη Μετάφραση Google Κινητό Κοινότητα Απόρρητο και όροι Βοήθεια Αποστολή σχολίω
========================================

Asa Jennings

From Wikipedia, the free encyclopedia

Asa Kent Jennings (1877–1933) was a Methodist Pastor from Upstate New York and a member of the YMCA.^[1] In 1904, while in his twenties, Jennings was struck down by Pott's Disease, a type of tuberculosis which affects the spine. As a result of his tuberculosis, he stood not much taller than 5 foot and with a noticeable hunch back.^[2] In 1922, he commanded the evacuation of 350,000 helpless refugees from the shores of Smyrna (today İzmir) in Turkey following the Great Fire of Smyrna.^[3]^[4] For his work, Greece awarded Jennings its highest civilian honor, the Cross of the Order of the Redeemer, and the highest war honor, the medal of Military Merit.^[5] In 1945, MGM Studios made a 10-minute short film based on the life of Asa Jennings.^[6]

References

"Stitzer YMCA Center at Springfield College". spfldcol.edu. Retrieved 24 March 2015.

Lou Ureneck, The Great Fire: One man's mission to rescue victims of the 20th century's first genocide. Ecco, 2015. p18

"How Jennings rescued the Christians of Smyrna". greece.org. Retrieved 24 March 2015.

"Jennings - One Man Changed Greece and Turkey Forever". unc.edu. Retrieved 24 March 2015.

Doubly honored by Greece The New York Times, December 28, 1922.

"Strange Destiny (1945)". IMDb. Retrieved 27 March 2015.

External links

Strange Destiny, MGM short film

This article about a member of the Christian clergy in the United States is a stub. You can help Wikipedia by expanding it.

Categories:

===============================================
'''Asa Kent Jennings''' (1877–1933) was a [[Methodist]] Pastor from Upstate [[New York]] and a member of the [[YMCA]].<ref>{{cite web|url=http://www3.spfldcol.edu/homepage/designer.nsf/YMCA-Bio-Page?OpenPage&Name=AsaKentJennings%281877-1933%29&class=2010|title=Stitzer YMCA Center at Springfield College|work=spfldcol.edu|accessdate=24 March 2015}}</ref> In 1904, while in his twenties, Jennings was struck down by [[Pott's Disease]], a type of [[tuberculosis]] which affects the spine. As a result of his tuberculosis, he stood not much taller than 5 foot and with a noticeable hunch back.<ref>Lou Ureneck, The Great Fire: One man's mission to rescue victims of the 20th century's first genocide. Ecco, 2015. p18</ref> In 1922, he commanded the evacuation of 350,000 helpless refugees from the shores of [[Smyrna]] (today [[İzmir]]) in [[Turkey]] following the [[Great Fire of Smyrna]].<ref>{{cite web|url=http://www.greece.org/hec01/www/arts-culture/palikari/history_outline.html|title=How Jennings rescued the Christians of Smyrna|work=greece.org|accessdate=24 March 2015}}</ref><ref>{{cite web|url=http://www.unc.edu/depts/diplomat/item/2010/0103/comm/jennings_oneman.html|title=Jennings - One Man Changed Greece and Turkey Forever|work=unc.edu|accessdate=24 March 2015}}</ref> For his work, Greece awarded Jennings its highest civilian honor, the Cross of the [[Order of the Redeemer]], and the highest war honor, the medal of Military Merit.<ref name=NYTarchives>[http://query.nytimes.com/mem/archive-free/pdf?res=9402E2D61630E433A2575BC2A9649D946395D6CF ''Doubly honored by Greece''] The New York Times, December 28, 1922.</ref> In 1945, [[Metro-Goldwyn-Mayer|MGM Studios]] made a 10-minute [[short film]] based on the life of Asa Jennings.<ref>{{cite web|url=http://www.imdb.com/title/tt0240938/|title=Strange Destiny (1945)|work=IMDb|accessdate=27 March 2015}}</ref>

==References==
{{reflist}}

==External links==
* [https://vimeo.com/49285170 Strange Destiny, MGM short film]

{{DEFAULTSORT:Jennings, Asa}}
[[Category:1877 births]]
[[Category:1933 deaths]]
[[Category:American humanitarians]]
[[Category:American Methodist clergy]]

{{US-Christian-clergy-stub}}
============================================

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2015

F16 28ης Οκτ. 2015 Θεοχαρόπουλος Λουκάς - Θεσσαλονίκη

ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΑΓΑΠΗΤΟΥ ΜΑΣ ΛΟΥΚΑ ΤΙΜΑΜΕ

ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΙΛΟΤΟΥΣ

==============================================================

====================================================================

F16 28ης Οκτ. 2015 Θεοχαρόπουλος Λουκάς - Θεσσαλονίκη

=================================================

Το μήνυμα του πιλότου της Πολεμικής Αεροπορίας που συγκλόνισε τους Έλληνες (Βίντεο)

Ο ιπτάμενος σμηναγός, Λουκάς Θεοχαρόπουλος, έστειλε το δικό του μήνυμα στους Έλληνες για την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, μέσα από το F-16. "Καλημέρα Θεσσαλονίκη! Το ΌΧΙ συμβολίζει την ενότητα και την αποφασιστικότητα των Ελλήνων. Παραμένουμε δυνατοί και περήφανοι ακολουθώντας τα χνάρια των προγόνων μας ας ατενίσουμε το μέλλον με αισιοδοξία. Χρόνια Πολλά...

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

===================================================

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2015

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ -

ΑΝΑΜΕΤΑΔΟΣΗ

Ποια είναι η διαφορά της Γενοκτονίας από την Εθνοκάθαρση

11/3/2015 2:25:03 PM

Η δήλωση του Νίκου Φίλη για τη Γενοκτονία των ποντίων επαναφέρει το θέμα στην επικαιρότητα
Σάλο και πολλές αντιδράσεις έχει προκαλέσει η δήλωση του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ο οποίος ουσιαστικά ανέφερε ότι ήταν Εθνοκάθαρση.
Με μια γρήγορη ματιά στο λεξικό του Γ. Μπαμπινιώτη μπορεί κάποιος να διαπιστώσει την εξής διαφορά ανάμεσα στις δύο λέξεις:
Γενοκτονία: Η βάσει σχεδίου συστηματική και ολοκληρωτική εξόντωση φυλής ή έθνους.
Εθνοκάθαρση: Ο μαζικός αφανισμός ή εκδίωξη των μελών μιας εθνότητας από μια περιοχή για γεωπολιτικούς σκοπούς.
Σύμφωνα με τον δρα Βασίλειο Θ. Μεϊχανετσίδη, μέλος της Διεθνούς Ενώσεως Μελετητών Γενοκτονίας και όσα είχε πει το 2014 στην Ελευθεροτυπία, όταν μια ανάλογη συζήτηση είχε ανοίξει: «Ενώ η γενοκτονία συνιστά συγκεκριμένο έγκλημα του διεθνούς (ποινικού) δικαίου, ο όρος εθνοκάθαρση χρησιμοποιείται ως γενική ονομασία (generic term) για να περιγράψει ένα σύνολο εγκλημάτων, όπως π.χ. τα εγκλήματα πολέμου, τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αλλά και το ίδιο το έγκλημα της γενοκτονίας. Με άλλα λόγια, ο όρος εθνοκάθαρση δεν έχει λάβει ρητή νομική αναγνώριση, αν και επιμέρους στοιχεία της πρακτικής αυτής ορίζονται και τιμωρούνται από το διεθνές ή το εθνικό δίκαιο. Ως εκ τούτου, τα γεγονότα κατά των Ελλήνων του Πόντου και ευρύτερα κατά των Οθωμανών Ελλήνων νομικώς στοιχειοθετούν το έγκλημα της γενοκτονίας, μπορούν όμως να περιγραφούν και ως εθνοκάθαρση».
Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αναφέρεται σε σφαγές και εκτοπισμούς εναντίον Ελληνικών πληθυσμών στην περιοχή του Πόντου που πραγματοποιήθηκαν από το κίνημα των Νεότουρκων κατά την περίοδο 1914-1923. Εκτιμάται ότι στοίχισε τη ζωή περίπου 213.000-368.000 Ελλήνων. Οι επιζώντες κατέφυγαν στον Άνω Πόντο (στην ΕΣΣΔ) και μετά τηΜικρασιατική Καταστροφή το 1922, στην Ελλάδα. Τα γεγονότα αυτά αναγνωρίζονται επισήμως ως γενοκτονία και από διεθνείς οργανισμούς όπως η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών.
Θεωρείται μια από τις πρώτες σύγχρονες γενοκτονίες. Η γενοκτονία ήταν ένα προμελετημένο έγκλημα, το οποίο η κυβέρνηση των Νεότουρκων έφερε σε πέρας με συστηματικότητα. Οι μέθοδοι που χρησιμοποίησε ήταν ο ξεριζωμός, η εξάντληση στις κακουχίες, τα βασανιστήρια, η πείνα και η δίψα, και τα στρατόπεδα θανάτου.
Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τη Γενοκτονία και μιλά για απώλειες στον πόλεμο.

Τι είπε ο Νίκος Φίλης για τη Γενοκτονία των Ποντίων

Ο υπουργός Παιδείας υποστήριξε πως η σφαγή των Ποντίων δεν ήταν γενοκτονία, προκαλώντας σάλο και αντιδράσεις.
«Πριν από χρόνια ως δημοσιογράφος, έκανα τη δήλωση, συμμεριζόμενος απόψεις πολλών ιστορικών και πολλών διεθνολόγων. Κάναμε διάκριση ανάμεσα στην εθνοκάθαρση την αιματηρή και το φαινόμενο της γενοκτονίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε το αίμα, τον πόνο, όσα έχουν υποστεί οι Πόντιοι, από τη θηριωδία των Τούρκων. Αυτό είναι άλλο πράγμα και άλλο πράγμα η γενοκτονία με αυστηρή επιστημονική έννοια», ανέφερε ο κ. Φίλης, μιλώντας στο Star.
«Πιστεύω ότι υπάρχει μια υποβάθμιση της γενοκτονίας, όταν ειδικά όχι μόνο η Ελλάδα και άλλες χώρες ονομάζουν τα φαινόμενα της εθνοκάθαρσης, γενοκτονία», συμπλήρωσε, κληθείς να σχολιάσει γιατί αισθάνεται την ανάγκη να κάνει αυτή τη διάκριση.

Τι έγραφε ο Ν. Φίλης σε άρθρο του στην Αυγή με τίτλο «παλαιοκομματισμός και «Γενοκτονία»»

Δεν είναι η πρώτη φορά που αυτή η άποψη διατυπώνεται από τον υπουργό Παιδείας. Στις 20 Αυγούστου 2014, σε άρθρο του στην εφημερίδα «Αυγή», με τίτλο «Παλαιοκομματισμός και «Γενοκτονία»», ο Νίκος Φίλης ανέφερε πως τα περί γενοκτονίας ήταν μία απόφαση εσωτερικής πολιτικής σκοπιμότητας και όχι διεθνούς σημασίας, συμπληρώνοντας ότι η «η αιματηρή εκδίωξη των χριστιανικών πληθυσμών από τον Πόντο, τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη είναι τυπικό παράδειγμα εθνοκάθαρσης, με βάση την οποία διαλύθηκε η πολυεθνική Οθωμανική Αυτοκρατορία σε συμπαγή εθνικά κράτη, συμπεριλαμβανομένου και του τουρκικού».
«Ο όρος Γενοκτονία καθιερώνεται στο Διεθνές Δίκαιο μετά το Ολοκαύτωμα των Εβραίων και παραπέμπει σε βιομηχανικά σχεδιασμένη κρατική (της χιτλερικής Γερμανίας) επιδίωξη εξαφάνισης ενός ολόκληρου έθνους. Στο Ολοκαύτωμα δεν εμπλέκονται εδαφικές διεκδικήσεις. Η Γενοκτονία είναι απόλυτη και αφορά ένα ολόκληρο έθνος, όπου κι αν κατοικεί. Γι” αυτό επί μισό αιώνα δεν υπήρξε χρήση του όρου για άλλη σφαγή πληθυσμών. Η έννοια Γενοκτονία απέκτησε διευρυμένη και χρησιμοθηρική έννοια, μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, όταν διεθνή όργανα χαρακτήριζαν ως Γενοκτονία τη σφαγή στη Ρουάντα ή ακόμη και τη σερβική επιθετικότητα εναντίον των μουσουλμάνων της Βοσνίας. Σε κάθε περίπτωση, υπήρχε διεθνής, δηλαδή γενική αναγνώριση της όποιας «Γενοκτονίας».
Στην Ελληνική Ιστορία η Μικρασιατική Καταστροφή ποτέ δεν χαρακτηρίστηκε ως Γενοκτονία. Γράφαμε, διδασκόμασταν, θυμόμαστε την Καταστροφή. Αυτό έχει σημασία για να αντιληφθούμε ότι η όψιμη μετακίνηση σε επίπεδο ορολογίας υποκρύπτει απόπειρα μετάλλαξης της ιστορικής εμπειρίας και των γεγονότων, η οποία μάλιστα «επισημοποιείται» με την παραγωγή μιας νέας, μεροληπτικής ιστορίας», έγραφε ο κ. Φίλης.

Οι σφοδρές αντιδράσεις

Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Συλλόγων, Χαράλαμπο Αποστολίδη, συνέκρινε ευθέως τον υπουργό Παιδείας με τη Μαρία Ρεπούση και να έκανε λόγο για κίνηση «στα όρια της εθνικής προδοσίας».
Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Focus Θεσσαλονίκης 103,6, ο κ. Αποστολίδης χαρακτήρισε τον υπουργό Παιδείας ως «προσωποποίηση της Κερκόπορτας και του Εφιάλτη», συμπληρώνοντας ότι «έλειψε από τη Βουλή η κ. Ρεπούση και μάλλον ο κ. Φίλης έσπευσε να συμπληρώσει το κενό».
Ο κ. Αποστολίδης δήλωσε ότι «ο Νίκος Φίλης κινείται στα όρια της εθνικής προδοσίας», συμπληρώνοντας ότι τη γενοκτονία των Ποντίων την έχουν αναγνωρίσει μεταξύ άλλων τόσο ευρωπαϊκά κοινοβούλια, όσο και αμερικανικές πολιτείες.
Αδίστακτη πρόκληση στην εθνική μνήμη, αλλά και στις αποφάσεις της Βουλής των Ελλήνων χαρακτήρισε τις δηλώσεις Φίλη ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Βαγγέλης Μεϊμαράκης.
Να θέσει εκτός κυβέρνησης τον κ. Φίλη κάλεσε τον πρωθυπουργό, ΑλέξηΤσίπρα, ο υποψήφιος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Απόστολος Τζιτζικώστας. «Όταν ο θλιβερός κ. Φίλης αντιληφθεί τους αγώνες που δόθηκαν για να αναγνωριστεί η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου ίσως να ξεπεράσει τις εθνικά επικίνδυνες ιδεοληψίες του. Περισσότεροι από 350.000 Έλληνες δολοφονήθηκαν και το επίσημο ελληνικό κράτος έχει αναγνωρίσει τη γενοκτονία από το 1994 κηρύσσοντας τη 19η Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο». Αν υπουργός αυτής της καταστροφικής για τον τόπο κυβέρνησης δε σέβεται ούτε τους νεκρούς, ούτε τις αποφάσεις του ίδιου του κράτους του, να του υπενθυμίσουμε ότι το Δεκέμβριο του 2007 τη γενοκτονία των Ποντίων αναγνώρισε και η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών… Κύριε Φίλη παραιτηθείτε. Κύριε Τσίπρα διώξτε τον», ανέφερε ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας.
Την αποπομπή του Νίκου Φίλη ζήτησε και ο Άδωνις Γεωργιάδης. «Είναι αδύνατον ο κ. Φίλης να παραμένει στη θέση του αμφισβητώντας την Ομόφωνη απόφαση της Βουλής για την Γενοκτονία», έγραψε ο υποψήφιος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter.
=========================================

- Ο πρώτος πεσών του Ελληνικού Έπους.
άχη του Ρίμινι

Ο πρώτος πεσών του Ελληνικού Έπους.

Posted: 28 Oct 2015 11:00 AM PDT

Ήταν 28 Οκτωβρίου 1940. Ελληνοαλβανικά σύνορα.--- Ώρα 5η πρωινή.----- Η ιταλική σφαίρα βρίσκει τον στόχο της: Ο στρατιώτης Βασίλειος Τσιαβαλιάρης ήταν ο πρώτος πεσών του Ελληνικού Έπους.Η σάλπιγγα έδινε το σύνθημα της μάχης ως ένα προσκλητήριο στον υπέρτατον αγώνα για την Ελευθερία. Πίσω από τά σκόπευτρα μέ τό δάκτυλο στήν σκανδάλη οι φρουροί τών προκεχωρημένων φυλακίων προσπαθούσαν νά διαπεράσουν τό σκοτάδι. Απέναντι σέ απόστασι λίγων μέτρων, ο εχθρός μόλις είχε αρχίσει τήν επίθεσί του. Προτού ακόμη εκπνεύσει τό τελεσίγραφό τους, οι Ιταλοί είχαν εξαπολύσει τίς ταξιαρχίες τους καί οι πρώτες σφαίρες έσκιζαν τήν νυκτερινή σιωπή πάνω στά βουνά τής Ηπείρου.

Εκεί, στήν γραμμή τών συνόρων σέ ένα απομεμακρυσμένο φυλάκιο, έπεφτε νεκρός ο πρώτος Έλληνας στρατιώτης, ο Βασίλειος Τσιαβαλιάρης. Ένας φαντάρος πού έτυχε νά κάνη τήν πρωινή σκοπιά. Χωρίς ποτέ νά γίνει ήρωας, χωρίς ποτέ νά βγή από τήν ανωνυμία. Σύμφωνα μέ μαρτυρίες, οι τελευταίες λέξεις τού Έλληνος φαντάρου ήταν: «τί θ’ απογίνουν τά παιδιά μου;».

Σήμερα στήν πατρίδα του Πιάλεια Τρικκάλων, κάθε χρόνο, γίνονται εκδηλώσεις μνήμης, καί βεβαίως τά παιδιά του δίδουν τό δικό τους «παρών»! Σέ ένα κεντρικό σημείο τής Πιαλείας δεσπόζει σήμερα, η προτομή τού Βασιλείου Τσιαβαλιάρη.

Στήν σκιά τού ανδριάντα, γυρίζει τό ρολόϊ τού χρόνου γιά τόν ξεχασμένο στρατιώτη του μετώπου. «Ήταν ο πρώτος νεκρός τού πολέμου», λέγει ο στρατηγός Ιωάννης Κακουδάκης, ο επί κεφαλής τής Διευθύνσεως Ιστορίας Στρατού. «Υπηρετούσε στό 21ο φυλάκιο τής Πίνδου στό 51 Σύνταγμα τό οποίο είχε σχηματισθή από Θεσσαλούς. Τά ιταλικά στρατεύματα είχαν προχωρήσει σέ απόστασι αναπνοής από τά Ελληνικά τμήματα προκαλύψεως. Στίς 5 τό πρωί ο Τσιαβαλιάρης είδε κάτι νά κινείται, φώναξε «άλτ, τίς εί» καί πυροβόλησε στόν αέρα».

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ.

Posted: 28 Oct 2015 08:00 AM PDT

ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ. ----VIDEO---

Διάγγελμα Πρωθυπουργού προς τον Ελληνικόν Λαόν.-----

28η Οκτωβρίου 1940
Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν δια την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της. Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηρά ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς το δικαίωμα να ζώμεν ως ελεύθεροι Ελληνες, μου εξήτησε σήμερον την 3ης πρωινήν την παράδοσιν τμημάτων του εθνικού εδάφους, κατά την ίδιαν αυτής βούλησιν, και μου ανεκοίνωσεν ότι προς κατάληψιν αυτών, η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζεν την 6η πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο, ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας εναντίον της Ελλάδος.
Τώρα θα αποδείξωμεν εαν πράγματι έιμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Ολον το Εθνος ας εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε δια την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας και τας ιεράς παραδόσεις μας. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.

Δηλώσεις Αμβροσίου Τζίφου, Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας

Εις το γραφείον του Προέδρου έφθασα πρώτος εκ των Υπουργών…εν τω μεταξύ έφθασαν και οι άλλοι Υπουργοί και κατά τας 4.15 συγκεντρωθήκαμε όλοι στην αίθουσα του Υπουργικού Συμβουλίου.
Εν μέσω νεκρικής σιγής ο Μεταξάς τους ανακοίνωσε τα διατρέξαντα και μετά είπε..

«Σήμερα αναλαμβάνουμε σκληρότατο αγώνα, με μέσα τελείως άνισα και δεν πρέπει να αυταπατώμεθα ότι θα πολεμήσωμεν μόνο τους Ιταλούς.Τα συμφέροντα του άξονος είναι αναπόσπαστα και αργά ή γρήγορα θα πολεμήσουμε και τους Γερμανούς.
Το πιθανώτατον είναι να χάσωμε προσωρινώς την Μακεδονίαν και την Ηπειρον και δεν αποκλείεται και αυτάς τας Αθήνας και τας εστίας μας και ότι έχουμε να εγκαταλείψωμεν προσωρινώς, μεταβαίνοντες εις Πελοπόννησον ή εις Κρήτην.
Ο πόλεμος λοιπόν που σήμερα αναλαμβάνει το Εθνος είναι μόνον και μόνο πόλεμος τιμής και επειδή πιστεύω βαθύτατα ότι αι ηθικαί αξίαι τελικώς θα θριαμβεύσουν επί των υλικών, έχω απόλυτον την πεποίθησιν ότι η νίκη θα είναι τελικώς με το μέρος των Συμμάχων.
Η γενική τύχη του Πολέμου δεν θα κριθεί στην Βαλκανικήν.
Εν τω μεταξύ βεβαίως θα υποφέρωμεν τα πάνδεινα, αλλά με το θαυμάσιο φρόνημα του λαού, με την ολόψυχον ένωσιν όλων των Ελλήνων και με το μεγάλο μίσος κατά των Ιταλών που προκάλεσε η Ελλη, εις το θαύμα πιστεύω, εις την Νίκην.
Και επειδή είμαι βαθύτατα θρήσκος νομίζω η Παναγία θα προστατεύσει τα όπλα μας.

«Από τη στιγμήν αυτή είναι περιττό να προσθέσω ότι η κατεύθυνσις του Έθνους είναι μια και μόνη και ότι οιαδήποτε κριτική θα θεωρηθή ως ηττοπάθεια , ως προδοσία και τα παταχθή αμειλίκτως.
Είμαι βέβαιος εν τούτοις, ότι το Εθνος θ’ απαντήσει ως είς άνθρωπος εις την φωνήν της Πατρίδος και όλοι θα αντιληφθούν ότι ο αγών αυτός είναι υπέρ βωμών και εστιών και ότι ουδέποτε η Πατρίς μας διέτρεξε παρομοίους κινδύνους από την εποχή των Μηδικών πολέμων. Μετά από αυτές τις δηλώσεις υπαγόρευσε στον γραμματέα διάγγελμα του προς τον Ελληνικόν Λαόν.

http://www.votegreece.gr/archives/48581

Τι θα συνέβαινε αν ο Ιωάννης Μεταξάς δεν είχε απαντήσει “ΟΧΙ”

Posted: 28 Oct 2015 07:35 AM PDT

Σαν σήμερα οι Έλληνες είπαν το μεγάλο “ΟΧΙ” και έγραψαν ιστορία. Ιστορία που έμεινε γραμμένη στις ένδοξες σελίδες του τόπου ως το “Έπος”, λόγω της μάχης που έδιναν σαν “λιοντάρια”, όπως γράφουν οι ιστορικοί, οι στρατιώτες στο ελληνοαλβανικό μέτωπο και όχι μόνο.--- Τι θα συνέβαινε όμως αν ο Ιωάννης Μεταξάς δεν είχε απαντήσει “ΟΧΙ” στο ιταλικό τελεσίγραφο που του επιδόθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 1940 και είχε πει “ναι”;----

Οι συνέπειες θα ήταν μεγάλες για τη χώρα και το βέβαιο είναι, όπως εκτιμάται, πώς η Ελλάδα θα είχε απολέσει μέρος των εδαφών της. Μετά το “ΟΧΙ” του Μεταξά οι Έλληνες έγιναν μία γροθιά και πολέμησαν, όπως ορκίστηκαν ¨μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματος τους”.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Τις μάχες τις μεραρχίες Ηπείρου που με διοικητή τον υποστράτηγο Χαράλαμπο Κατσιμήτρο δεν εγκατέλειψε την προωθημένη αμυντική γραμμή και αγωνίσθηκε μέχρι τέλους για να μην παραχωρήσει σπιθαμή εθνικού εδάφους; Το απόσπασμα του συνταγματάρχη Δαβάκη που αμυνόμενο σθεναρά με λίγους στρατιώτες, με πενιχρά μέσα αλλά με μεγάλη αυτοθυσία, απέκρουσε τις αλλεπάλληλες επιθέσεις του εχθρού και έδωσε πολύτιμο χρόνο στον Ελληνικό στρατό να ανασυνταχθεί και να αντεπιτεθεί καταδιώκοντας τους εισβολείς εκείθεν των Αλβανικών συνόρων, στα ιστορικά χώματα της Βορείου Ηπείρου;

Τα κατορθώματα των Ελλήνων αμέτρητα στο “Έπος του '40”. Όπως είπαμε και στην αρχή όμως τι θα γινόταν αν ο Ιωάννης Μεταξάς είχε πει «ναι»;. Μια απάντηση έδωσε ο ακαδημαϊκός και ιστορικός, Μιλτιάδης Χατζόπουλος, στην ομιλία του στην πανηγυρική συνεδρία της Ακαδημίας Αθηνών για τον εορτασμό της επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940 με τίτλο «Τρία ελληνικά "ΟΧΙ" και οι συνέπειές τους: Ένας απολογισμός».

Σύμφωνα με τον κ. Χατζόπουλο το πρώτο από τα «τρία ελληνικά όχι», είναι του βασιλιά των Μακεδόνων, Περσέα, όταν τον Απρίλιο του 171 π. Χ. πληροφορήθηκε από τους απεσταλμένους του που επέστρεψαν από τη Ρώμη ότι «η απόφαση για την κήρυξη του πολέμου ήταν ουσιαστικά ήδη ειλημμένη από τη Σύγκλητο και τα προσχήματα είχαν ήδη επινοηθεί».

Τρία χρόνια και λίγους μήνες αργότερα, στις 22 Ιουνίου του 168 π. Χ., οι Μακεδόνες ηττήθηκαν στη Μάχη της Πύδνας, η οποία έχει αναγνωρισθεί ως κομβικό συμβάν «που επισφράγισε την κοσμοκρατορία των Ρωμαίων και την οριστική απώλεια ελευθερίας της Ελλάδος», όπως ανέφερε.

Το δεύτερο «όχι» ήρθε 16 αιώνες αργότερα. Είναι του Ιωάννη Παλαιολόγου ΙΑ΄ προς τον εκπρόσωπο του Μωάμεθ Β΄, ο οποίος έστειλε τελεσίγραφο, προτείνοντας την αποχώρηση του βυζαντινού αυτοκράτορα και των αρχόντων του, αφήνοντας πίσω τον λαό «σώο και αβλαβή», ειδάλλως η τύχη που τους περίμενε ήταν θάνατος και αιχμαλωσία.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Ο βασιλιάς με τους ελάχιστους συμπολεμιστές του θυσιάστηκε, «συνέβη δε αυτό τούτο που ο Μωάμεθ προανήγγειλε: ο βασιλεύς και οι μετ' αυτού άρχοντες απώλεσαν την ζωή και τα υπάρχοντά τους οι δε απλοί κάτοικοι της βασιλεύουσας αιχμαλωτίσθηκαν και διασκορπίσθηκαν σ' όλη τη γη», όπως τόνισε ο ομιλητής.

«Ήταν δυνατόν να μην ήξερε τα παραπάνω ο Ι. Μεταξάς, ένας άνθρωπος με αξιόλογη ιστορική παιδεία, διόλου αστόχαστος ή με τυχοδιωκτικές τάσεις; Όχι», θεωρεί ο κ. Χατζόπουλος, μιλώντας για μια απόφαση που οδήγησε στα γνωστά, επώδυνα, αποτελέσματα: «Περί τους 335.000 νεκρούς ή 4,5% του πληθυσμού, αρπαγές και δημεύσεις περιουσιών, ολοκληρωτική σχεδόν καταστροφή υποδομών στο υλικό πεδίο που υπολογίζεται 7.000.000.000 δολάρια προ του 1938, στα οποία θα πρέπει να προστεθεί το αναγκαστικό δάνειο ύψους 3.500.000.000 δολάρια , που με τους τόκους συμποσούνται σήμερα σε 500.000.000.000 δολάρια». Επιπλέον, σε βαρύτατες επιπτώσεις σε ηθικό επίπεδο, αλλά και σε βαριές απώλειες που ακολούθησαν με τον εμφύλιο πόλεμο.

Τι θα είχε συμβεί, όμως, αν είχε πει το «ναι»; «Η σύμπραξη και υποταγή στον 'Αξονα, στην καλύτερη των περιπτώσεων, δηλαδή νίκης των Γερμανών και των συμμάχων τους, θα άφηνε την Ελλάδα όχι μόνον υπόδουλη, αλλά και ακρωτηριασμένη και ατιμασμένη από την εγκατάλειψη των Ελλήνων της Ηπείρου και της Θράκης σε ξένους ζυγούς.

Σε περίπτωση νίκης της Βρετανίας και των συμμάχων της δεν θα ήταν μόνο ατιμασμένη, αλλά θα διακινδύνευε και άλλους ακρωτηριασμούς προς όφελος είτε της Νοτιοσλαβίας, που διεκδικούσε κατά καιρούς τον λιμένα της Θεσσαλονίκης και της οποίας η νόμιμη κυβέρνηση είχε καταφύγει στο Λονδίνο, είτε και της Τουρκίας, η οποία παρέμενε ουδέτερη και θα διεκδικούσε ενδεχομένως τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

Πέρα όμως από την αποτροπή των κινδύνων αυτών και από το πολύ απτό όφελος της προσαρτήσεως των Δωδεκανήσων, που είχε ορθά προβλέψει ο Μεταξάς, από τη νουνεχή επιλογή της Ελλάδος προέκυψε ένα τεράστιο ηθικό όφελος, που γίνεται κατανοητό μόλις συγκριθεί με την ηθική ζημία που υπέστη η Γαλλία από την αντίθετη επιλογή», σημείωσε ο ακαδημαϊκός, ο οποίος αναφέρθηκε εκτενώς στη γαλλική περίπτωση.

«Αντίθετα οι Έλληνες κατά την ίδια περίοδο, επιδόθηκαν στην ανασυγκρότηση της πατρίδας τους με την αυτοπεποίθηση και την υπερηφάνεια που τους ενέπνεε το “ΟΧΙ” του 1940, κοινό επίτευγμα σύσσωμου του έθνους, που απέπλυνε την ήττα του 1922. Η μοιραία 21η Απριλίου, η τουρκική εισβολή στην Κύπρο και η στρεβλή μεταπολίτευση δεν επέτρεψαν στην αυτοπεποίθηση αυτή να μακροημερεύσει και επέφεραν νέους διχασμούς, δυστυχώς».

Και αυτά γιατί το “ΟΧΙ” πρέπει να ακολουθείται από διηνεκή άσκηση συνετής πολιτικής. Είναι αυτό που λένε πώς δεν θέλει μόνον τόλμη, αλλά και αρετή, πολιτική αρετή. Κάτι που μπορεί να είχε ο Ιωάννης Μεταξάς, αλλά όχι άλλοι πολιτικοί στην Ελλάδα. Πριν από μερικούς μήνες οι Έλληνες είπαν ένα “ΟΧΙ” στο δημοψήφισμα, αλλά, αυτό έγινε στη συνέχεια “ναι” γιατί ακριβώς δεν υπήρχε η πολιτική αρετή.

Όσον αφορά στο “ Έπος του '40” παραθέτουμε στη συνέχεια αρκετές φωτογραφίες από το αρχείο του Γενικού Επιτελείου Στρατού καθ' ότι μία φωτογραφία ισούται με 1.000 λέξεις: